Lata 60. XX wieku. Zmagajaca sie z kryzysem twórczym i slabymi ocenami swojej najnowszej, najbardziej osobistej ksiazki – Ziarna niezgody – pisarka Robinson, spontanicznie podejmuje decyzje o wyjezdzie z Nowego Jorku do angielskiego Castle Combe – miasta swojego dziecinstwa i… swoich najgorszych koszmarów, które opuscila ponad czterdziesci lat temu, po tym jak mieszkancy oskarzyli ja o smierc jej ojca, znanego pisarza. Teraz, po latach, powraca i na miejscu poznaje opiekunke swojej matki, Rebeki, i to jej – wbrew samej sobie – zaczyna sie zwierzac. Opowiada historie o dwóch dziewczynach, które dawno temu poznaly sie na pensji dla panien – otoczonej spiewajacymi smutna piesn wrzosowiskami. O dziewczynach, które kochaly sie jak siostry i razem dorastaly, a ich wzajemne przywiazanie zmienialo sie powoli w niezdrowa obsesje.